Co kupić, gdy budżet na gramofon jest ograniczony?

Jeśli nie masz pewności, czy antyskating działa poprawnie, zrób prosty test: nagraj ten sam utwór z różnymi ustawieniami i porównaj. Zbyt duży antyskating sprawia, że igła jest wypychana na zewnątrz — dźwięk traci bas, pojawiają się przesterowania. Zbyt mały powoduje, że igła „wchodzi" w wewnętrzną ścianę rowka i słychać więcej szumów oraz zniekształceń. W skrajnych przypadkach igła może przeskakiwać przy głośniejszych fragmentach.

Typowy błąd to ustawienie antyskatingu „na oko" i zostawienie go na stałe. Sila dośrodkowa rośnie wraz z prędkością obrotową, ale także zależy od srednicy płyty — inna jest na początku, inna na końcu. Dlatego niektóre ramiona mają skalowanie, które trzeba regulować w trakcie odtwarzania. Inny częsty błąd: zerowanie antyskatingu przy podniesionej igle. Wtedy ramię może wyglądać na wypoziomowane, ale po opuszczeniu igły wszystko się zmienia. Zawsze sprawdzaj ustawienie z igłą w rowku.

Przy oglądaniu używanego gramofonu sprawdź kilka rzeczy w konkretnej kolejności. Najpierw obroty — czy po włączeniu utrzymują się równo i czy nie słychać buczenia. Potem ramię — czy nie ma luzóoświetlenie w salonie na łożysku i czy swobodnie się porusza. Następnie talerz — czy nie bije na boki i czy pasek nie jest zbyt luźny. Na końcu podłącz słuchawki i posłuchaj, czy nie ma trzasków i przydźwięku. Brak pokrywy, uszkodzone zawiasy czy wytarte paski to drobiazgi, ale pęknięte ramię lub padnięty silnik dyskwalifikują zakup.

Zużyta igła gramofonowa to najczęstsza przyczyna złego brzmienia płyt. Zamiast czystego dźwięku pojawia się szum, trzaski i zniekształcenia, a winyl z każdym odtworzeniem traci na wartości. Wymiana igły to czynność, którą można wykonać samodzielnie, ale wymaga ostrożności i podstawowej wiedzy o budowie wkładki.

Przed wystawieniem znajdź dokładne wydanie w bazie. Numer katalogowy, matryce i rok to podstawa. Jeśli nie jesteś pewien, które to tłoczenie, nie zgaduj — dodaj zdjęcia i opisz różnice. W opisie podaj stan okładki i nośnika osobno, wymień wszystkie mankamenty: przetarcia, rozdarcia, pisanie ołówkiem, naklejki. Nie ukrywaj niczego, bo zwrot i negatywna ocena kosztują więcej niż niższa cena. Ustaw wysyłkę zgodnie z realnymi kosztami, ale bez ukrytych opłat. Wiele osób odstrasza zawyżona przesyłka bardziej niż cena samej płyty.

Nie kupuj gramofonu z wbudowanymi głośnikami, jeśli zależy ci na jakości. Takie konstrukcje mają zbyt duże drgania przenoszone na igłę i zwykle słabe wkładki. Unikaj też modeli bez regulacji siły nacisku — to znak, że producent poszedł na maksymalne oszczędności. Jeśli zależy ci na nowym sprzęcie, wybierz prosty model napędu paskowego z wymienną wkładką i wbudowanym przedwzmacniaczem. Jeśli akceptujesz używany, rozejrzyj się za konstrukcją z lat osiemdziesiątych, która waży kilka kilogramów — masa i solidne ramię to najlepsze, co można dostać w tym przedziale.

Największym błędem jest czyszczenie igły „na sucho" palcem, chusteczką albo dmuchaniem. Palec zostawia tłuszcz, chusteczka wciąga włókna, a ślina z dmuchania to wilgoć i bakterie. Drugi typowy błąd to odkładanie czyszczenia na później: brud na igle twardnieje i przykleja się do wkładki, więc samo przetarcie przestaje wystarczać. Trzeci błąd to czyszczenie igły szczotką używaną wcześniej do płyt — przenosisz wtedy kurz z powrotem na igłę. Do tego dochodzi zbyt duży nacisk, który wciska zabrudzenia głębiej w rowek.

Igła gramofonu zbiera wszystko, co osiadło na płycie i w rowku: kurz, tłuszcz z palców, resztki papieru z okładki, osad z dymu papierosowego, a nawet drobiny ścierne z zużytej wkładki. Ten osad nie znika sam. Z czasem tworzy na igle twardy pierścień, który podczas odtwarzania działa jak papier ścierny. Zamiast zbierać drgania, zaczyna je wycinać. Uszkodzenia powstają powoli, więc przez wiele tygodni można ich nie zauważyć — dopiero potem słychać trzaski w miejscach, gdzie wcześniej ich nie było.

Pamiętaj, że antyskating to nie zamiennik prawidłowego nacisku igły. Najpierw ustaw nacisk zgodnie z zaleceniami producenta wkładki, potem dopiero reguluj antyskating. Wiele osób robi odwrotnie i potem dziwi się, że płyty brzmią źle. Jeśli ramię ma automatyczny antyskating, sprawdź, czy sprężynka nie jest zmęczona — po latach może wymagać serwisu. W tanich gramofonach z plastikowym ramieniem antyskating bywa atrapą; wtedy lepiej nie kombinować i pilnować czystości igły oraz płyty.

Uważaj na pętlę masy. Brum i przydźwięk to typowy problem, gdy przedwzmacniacz stoi blisko zasilacza, telewizora lub routera. Podłącz kabel masowy z gramofonu do śruby uziemiającej we przedwzmacniaczu. Jeśli to nie pomaga, spróbuj odwrócić wtyczkę zasilania w gniazdku (o ile nie jest z bolcem) albo zmienić miejsce ustawienia urządzenia. Ekranowane kable RCA też mają znaczenie – tanie, cienkie przewody łatwo łapią zakłócenia.

If you have any queries about where by and how to use poradnik, you can get hold of us at our page.