Kultowe winyle, które tracą wartość przez zły stan okładki

Trzymaj igłę w osłonie, gdy gramofon nie gra, i sprawdzaj jej stan po każdych kilkudziesięciu godzinach pracy. Zużyta igła zamiast czytać rowek, zaczyna go frezować. Wymiana ostrza kosztuje mniej niż jedna ulubiona płyta.

W napędzie pasowym silnik stoi z boku, a jego obroty przenosi gumowy pasek oplatający talerz. Pasek działa jak filtr: tłumi drgania silnika, dzięki czemu tło muzyczne bywa cichsze. Wadą jest rozciąganie się paska i konieczność wymiany co kilka lat. W napędzie bezpośrednim silnik jest umieszczony pod talerzem i obraca nim bezpośrednio, bez pośredników. To daje natychmiastowy start, duży moment obrotowy i odporność na zmiany prędkości przy pracy z winylami o dużej masie.

Na co uważać przy zakupie i przechowywaniu Najczęstszy błąd to kupowanie „na oko". Zdjęcie w ogłoszeniu nie pokaże mikropęknięć ani przetarć na grzbiecie. Zawsze proś o dodatkowe fotografie newralgicznych miejsc: rogów okładki, krawędzi winylu i etykiety. Kolejna pułapka to wiara w opis „stan idealny". W praktyce oznacza on zwykle „jak meble na wymiar swój wiek". Jeśli sprzedawca nie potrafi podać numerów matrycy, traktuj ofertę jako niepewną. Uwaga też na egzemplarze z wyciętym otworem lub przekłutą okładką — to tzw. promo, które bywają tańsze, ale i mniej pożądane przez kolekcjonerów. Z kolei podpis artysty może podnieść wartość, o ile jest autentyczny. Bez certyfikatu lub zdjęcia z sesji podpisywania ryzyko oszustwa jest wysokie.

Winyl nie odkształca się od samego leżenia na półce. Odkształca się wtedy, gdy przez dłuższy czas działa na niego nacisk, temperatura albo wilgoć. Płyta to cienki krążek z miękkiego PVC, który pod obciążeniem zaczyna płynąć. Wystarczy kilka miesięcy w złych warunkach, by fala stała się wyraźnie widoczna, a igła zaczęła podskakiwać.

Jak zabrać się do tego bez ryzy

Typowe błędy to przechowywanie płyt w koszach i skrzyniach bez podparcia, ustawianie ich pod skosem oraz pakowanie zbyt wielu egzemplarzy w jedną ciasną kieszeń. Ciasnota powoduje, że okładki się wyginają, a razem z nimi krążki. Druga częsta pomyłka to trzymanie płyt w plastikowych koszulkach z folii PVC — po latach potrafią one przywrzeć do winylu i uszkodzić powierzchnię. Wybieraj koszulki z polietylenu, które nie reagują z płytą.

Kultowe wydania winylowe przyciągają nie tylko muzyką, ale i historią. Pierwsze tłoczenia, odmienne miksy, unikalne okładki czy limitowane dodatki sprawiają, że dany egzemplarz jest poszukiwany bardziej niż inne. Wartość takich krążków nie bierze się jednak z samej nazwy albumu. Decyduje o niej kombinacja czynników: roku wydania, numeru katalogowego, matrycy w wytłoczeniu oraz stanu nośnika i opakowania. Zanim zaczniesz polować na klasyki, naucz się je rozpoznawać. Bez tego łatwo przepłacić za zwykłe wznowienie albo odpuścić prawdziwy rarytas.

Do czyszczenia używaj suchego, miękkiego pędzelka z włosia i delikatnych ruchów od podstawy wspornika do ostrza, po jednej stronie igły. Możesz też użyć specjalnego preparatu do igieł, ale nakładaj go oszczędnie na szczoteczkę, nigdy bezpośrednio na wkładkę. Zakazane są: dmuchanie ustami, przecieranie palcami, alkohol etylowy i chusteczki nawilżane. Każdy z tych sposobów przenosi tłuszcz albo rozpuszcza klej mocujący igłę do wspornika.

Jeśli zauważysz delikatne wygięcie, nie próbuj prostować płyty na siłę ani podgrzewać jej w domu. Odkształcenie zwykle jest trwałe, a domowe metody łatwo kończą się jeszcze większym uszkodzeniem. Lepiej zadbaj o to, by pozostałe płyty stały prosto, w chłodnym i suchym miejscu, a przegląd półki rób raz na kilka miesięcy.

Podstawowa zasada brzmi: płyta ma stać pionowo, oparta o siebie, ale nie ściśnięta. Na półce ustawiaj je jak książki — grzbiet okładki do góry, krążek w środku. Nie układaj ich poziomo jedna na drugiej. Stos kilkunastu płyt waży kilka kilogramów i dolne egzemplarze odkształcają się pod tym ciężarem. Jeśli masz ich mało, użyj podpórki lub klocka, który podtrzyma rząd i zapobiegnie przekrzywianiu się ostatniej płyty.

Nie zostawiaj płyt w samochodzie ani w bagażu w upalny dzień. Nagrzane wnętrze potrafi osiągnąć temperaturę, przy której winyl mięknie, a wtedy wystarczy lekki nacisk, by krążek się wygiął. To samo dotyczy płyt trzymanych przy grzejniku czy na parapecie. Nawet krótkie przegrzanie może zostawić trwały ślad.

Brud na igle działa jak papier ścierny o bardzo drobnym ziarnie. Winyl jest miękki, więc każde przejście zabiera mikroskopijną warstwę materiału ze ścianek rowka. Rowek traci kształt, wysokie tony znikają pierwsze, potem dochodzi zniekształcenie wokół igły. Uszkodzenie jest trwałe — nie da się go odwrócić żadnym czyszczeniem. Dlatego najtańszą ochroną kolekcji jest dbanie o igłę, a nie o same płyty.

If you cherished this article and also you would like to obtain more info relating to Ancienttypewriters.De kindly visit the web site.