5 ustawień antyskatingu, które uratują igłę i płyty

Na koniec: antyskating nie jest świętością. Można go wyłączyć przy odtwarzaniu mocno zniszczonych płyt, gdzie i tak dominują trzaski. W normalnych warunkach jednak warto go używać — oszczędza igłę i poprawia jakość dźwięku. Poświęć kwadrans na regulację, a różnica będzie słyszalna od razu.

Nakręć płytę na ręczniku kuchennym lub czystej bawełnianej szmatce i myj okrężnie, zgodnie z kierunkiem rowka, nie na krzyż. Namocz szczotkę w roztworze, przejedź po powierzchni kilka razy i od razu spłucz czystą wodą destylowaną. Nie zostawiaj płynu do wyschnięcia na płycie — to najczęstszy błąd, po którym zostają smugi i osad. Po spłukaniu osusz płytę miękką, chłonną szmatką, a potem odstaw do całkowitego wyschnięcia pionowo, w przewiewnym miejscu.

Najprostszy test to płyta testowa z utworem tylko na jednym kanale. Puść go, słuchając uważnie balansu. Gdy dźwięk ucieka w lewo, antyskating jest za mały — ramię za mocno napiera na wewnętrzną ściankę. Gdy ucieka w prawo, kompensacji jest za dużo. Korekty rób małymi krokami, po około 0,2, i po każdej zmianie odsłuchaj ten sam fragment.

Po umyciu odłóż płytę do nowej, czystej koperty i nie wkładaj jej z powrotem do zakurzonego opakowania. Jeśli po kilku takich zabiegach płyta nadal trzeszczy, problemem może być zużycie rowka, a nie brud — wtedy żaden domowy roztwór nie pomoże, a dalsze szorowanie tylko pogorszy stan. If you have any queries pertaining to in which and how to use ta witryna, you can speak to us at our web-page. Myj płyty rzadko, ale dokładnie, i zawsze zamiast improwizować z chemią, sprawdź najpierw, czy wystarczy sama woda destylowana.

Jak dobrać wartość na skali Producent zwykle podaje przybliżenie: ustaw pokrętło na wartość zbliżoną do siły nacisku (VTF). Jeśli igła dociska z siłą 2 gramów, zacznij od 2. To punkt wyjścia, nie ostateczna wartość. W tanich ramionach skala bywa umowna i potrafi zaniżać lub zawyżać rzeczywistą kompensację, dlatego trzeba sprawdzić ustawienie na płycie.

Podstawowy roztwór i technika, która nie niszczy rowka Najprostszy i bezpieczny roztwór to woda destylowana lub demineralizowana z dodatkiem kilku kropli łagodnego płynu do naczyń na litr. Płyn obniża napięcie powierzchniowe, dzięki czemu woda wchodzi w rowek, a nie ślizga się po powierzchni. Zwykła kranówka odpada — sole i kamień osadzają się w rowku i po wyschnięciu zostawiają trwały szum. Do mycia używaj miękkiej gąbki albo szczoteczki z włosiem z naturalnego włosia, nigdy drucianej ani szorstkiej.

Zaniedbana igła niszczy płyty szybciej niż zużyta wkładka. Prosty nawyk czyszczenia po każdym odsłuchu i dokładny zabieg na mokro raz w tygodniu wystarczą, by zachować czysty dźwięk i opóźnić wymianę igły o wiele godzin grania.

Dobrym domowym wsparciem jest też alkohol izopropylowy rozcieńczony wodą destylowaną w proporcji około jednej części alkoholu na trzy części wody. Usuwa tłuszcz i resztki po palcach, ale nie wolno go stosować na płytach z naklejonymi etykietami papierowymi ani na starych, kruchych tłoczeniach, bo może uszkodzić lakier i nadruk. Nigdy nie używaj acetonu, benzyny, rozpuszczalników ani alkoholu etylowego — te środki rozpuszczają winyl i matowią powierzchnię nieodwracalnie.

Pamiętaj, że antyskating działa razem z poziomem gramofonu i stanem igły. Przekrzywiony stolik potrafi zniweczyć najlepsze ustawienie, a zużyta igła fałszuje ocenę balansu kanałów. Sprawdź poziom, wyczyść igłę i dopiero wtedy reguluj. Po zmianie wkładki lub nacisku całą procedurę powtórz od początku — to zajmuje kilka minut, a oszczędza płyty i nerwy.

Sucha szczotka to podstawa, ale nie wystarczy Do rutynowego czyszczenia używaj miękkiego pędzelka z włosia naturalnego lub specjalnej szczoteczki z krótkim, gęstym włosiem. Ruch wykonuj od tyłu igły do przodu, wzdłuż jej osi, nigdy na boki — złamanie wspornika to najczęstszy skutek pośpiechu. Po każdym odsłuchanym krążku przejedź igłę dwa, mieszkanie w Bloku trzy razy. Taki suchy zabieg usuwa luźny pył, ale nie zdejmuje tłustego nalotu.

Mycie na mokro usuwa to, czego szczotka nie ruszy: tłuszcz z palców, osad z dymu, resztki środków antyelektrostatycznych. Nie polewaj płyty płynem „na oko" i nie wylewaj go bezpośrednio w rowek. Najbezpieczniejszy domowy sposób to ręczne mycie na płaskim podłożu: połóż płytę na czystej, miękkiej tkaninie (bawełna, mikrofibra bez papieru ściernego), zwilż szczotkę z miękkiego włosia i rozprowadzaj płyn po powierzchni po okręgu, nie w poprzek rowków. Kilka kropli wystarczy na połowę płyty — nadmiar płynu spływa do etykiety i rozmiękcza papier.

Bez płyty testowej użyj rowka końcowego — tego gładkiego, po którym igła wchodzi w rowek wybiegowy. Ustaw igłę oświetlenie w salonie tym miejscu i obserwuj, czy ramię samo przesuwa się do środka, czy do zewnątrz. W idealnym ustawieniu zostaje w miejscu albo dryfuje minimalnie. Ta metoda jest zgrubna, ale wychwytuje duże błędy, zanim zniszczą płyty.