Zanim założysz nową dętkę, obejrzyj wnętrze opony pod światło

Jak wyczuć to, czego nie widać Wzrok nie wychwyci wszystkiego, dlatego po obejrzeniu przejedź palcami po wnętrzu. Najlepiej zrób to w cienkiej rękawiczce albo przez szmatkę — chroni to skórę przed wbitymi drucikami i szkłem. Powoli przesuwaj dłoń po całym obwodzie, lekko naciskając. Każde ukłucie, zadra czy wyczuwalny opór to sygnał, że coś siedzi w gumie. Typowy błąd to szybkie, pobieżne macanie — drobny kolec łatwo przeoczyć, a potem uwiera on nową dętkę od środka.

Założenie nowej dętki do opony, której wnętrze kryje drobny ostry element, kończy się zwykle kolejnym flakiem po kilku kilometrach. Zanim wsuniesz dętkę, poświęć kilka minut na dokładne obejrzenie wewnętrznej strony płaszcza. To najprostszy sposób, żeby uniknąć powtarzania tej samej naprawy dwa razy.

Zacznij od wysokości. Poluzuj obejmę lub śrubę mocującą, ale nie zdejmuj przerzutki do końca. Zewnętrzna prowadnica (ta blaszana, ruchoma) musi znaleźć się nad największą zębatką korby w odległości od jednego do trzech milimetrów. Zmierz to linijką, nie palcem — różnica między dwoma a pięcioma milimetrami jest wyczuwalna dopiero wtedy, gdy łańcuch zaczyna spadać. Zbyt wysoko zawieszona przerzutka nie przerzuci łańcucha na dużą zębatkę przy obciążeniu, a zbyt niska zahaczy o zęby przy skręcaniu korby. Po ustawieniu wysokości dokręć mocowanie tak, aby korpus nie przesunął się przy naciąganiu linki.

Dopiero po takim przeglądzie wkładaj dętkę. Lekko ją napompuj, żeby przybrała kształt i nie skręcała się podczas montażu, a następnie wsuń równomiernie do wnętrza. Jeśli czujesz opór, zatrzymaj się i sprawdź, czy nic nie zostało w oponie — wciskanie na siłę to najczęstsza przyczyna natychmiastowego przebicia świeżej dętki.

Najważniejsza zasada: w deszczu jedziesz na światłach mijania, nie na drogowych. Drogowe w deszczu odbijają się od kropel i mgły wodnej zawieszonej nad asfaltem, tworząc ścianę światła przed maską. Widzisz wtedy mniej, a jadący z naprzeciwka widzą tylko białą plamę. Jeśli masz światła przeciwmgłowe przednie, używaj ich tylko wtedy, gdy widzialność naprawdę spada, a nie „na wszelki wypadek", bo ich szeroki strumień też potrafi oślepiać.

Tylne światło przeciwmgłowe to najczęstszy sprawca oślepiania w deszczu. Jego czerwony blask jest bardzo intensywny i przy mżawce czy umiarkowanym opadzie potrafi oślepić jadącego za tobą kierowcę skuteczniej niż reflektory z przeciwka. Włączaj je dopiero, gdy widzialność spada poniżej około 50 metrów — czyli w gęstej mgle lub w ulewie tak silnej, że ledwo widzisz tył auta przed sobą. Gdy tylko warunki się poprawią, zgaś je natychmiast. To samo dotyczy przednich świateł przeciwmgłowych: mają szeroki, niski snop, który w deszczu odbija się od mokrej jezdni i tworzy przed maską białą kolory ścian do salonuę. Świecą na krótko i tylko wtedy, gdy naprawdę nie widzisz krawędzi drogi.

Typowe błędy, które pogarszają sprawę: dokręcanie pękniętej szprychy do oporu, jazda z urwanym kawałkiem w kole, zbyt mocne naciąganie sąsiednich szprych i ignorowanie luzu w piaście. Jeśli po drodze poczujesz, że koło zaczyna się chwiać na boki, zejdź z roweru i idź pieszo. Pchając rower, trzymaj go za kierownicę, a nie za siodełko — wtedy nie dociążasz uszkodzonego koła.

Montaż dętki na obręcz bez wstępnego napompowania prawie zawsze kończy się źle. Płaski kawałek gumy wciska się pod łyżkę, łapie fałdy i zostaje przecięty o krawędź obręczy albo o stopkę opony. Powietrze w środku nie służy do jazdy — nadaje dętce kształt zbliżony do torusa, dzięki czemu gumowa ścianka nie wpada w rowek obręczy i nie zawija się pod rant.

Jazda na siedmiu szprychach — jak dojechać Po urwaniu jednej szprychy koło zwykle wytrzymuje spokojną jazdę, ale tylko pod warunkiem, że zdejmiesz z niego obciążenie. Przenieś bagaż z tylnego koła na plecak lub do przedniej torby, jeśli masz sakwę. Jedź na stojąco, z ciężarem na przednim kole, omijaj korzenie i kamienie, zwalniaj przed każdym uskokiem. Hamuj obydwoma hamulcami delikatnie, a najlepiej głównie przednim. Nie skręcaj gwałtownie — boczne siły działają wtedy na obręcz najbardziej. Jeśli masz rower z amortyzatorem, zablokuj go, żeby koło nie pracowało na nierównościach. W rowerze z przerzutką unikaj skrajnych przełożeń, bo łańcuch naciąga koło na boki.

Gdy wyczujesz lub zobaczysz coś tkwiącego w bieżniku od wewnątrz, wyjmij to szczypcami lub kombinierkami. Nie wyciągaj na siłę elementów, które wyglądają na część konstrukcji opony. Po usunięciu przedmiotu sprawdź jeszcze raz to samo miejsce — czasem zostają po nim drobne odpryski. Przydatne bywa też delikatne przetarcie wnętrza wilgotną szmatką: usuwa piasek i opiłki, a jednocześnie ujawnia nacięcia, które wcześniej zlewały się z tłem.

If you loved this short article and you would love to receive more info concerning mieszkanie W Bloku kindly visit our own web site.